Herault

Zicht op de ruïnes van het vroegere Saint Guilhem le Désert. In het keteldal staan nog diverse resten van het oorspronkelijke dorp

Hedentendage betekent St.Guilhem voor de bezoeker de prachtige goed bewaarde Romaanse Abdij. Vanaf het dorpsplein ziet hij de westkant van het klooster met het kerkportaal en de refter van de monniken. Men treedt de kerk binnen langs het voorportaal, opgetrokken in de tweede helft van de 12e eeuw. Twee deuren staan tegenover elkaar : de buitenpoort onder een overdekte ingang, opgevat als een antieke triomfboog, en een eenvoudiger binnendeur die de ingang verleent aan het bouwwerk uit de 11e eeuw. In de 15e eeuw werd boven deze narthex een massieve toren opgetrokken, een echte vestingstoren, die de abdij verdedigen moest tegen de verwoesting van roofbenden. Nu dient hij als klokkentoren. De kerk zelf bestaat uit drie beuken, een dwarsbeuk en drie absides. Ze werd opgebouwd in de loop van de 11e eeuw, in twee fasen : eerst werd het schip met de zijbeuken opgetrokken. de slanke opbouw en de evenwichtige verhoudingen zijn merkwaardig, even streng en sober als de latere cistercienzer kerken. De opeenvolging van goed berekende ruimtes, grote booggewelven en hoge ramen, de kleurencontrasten der gebruikte materialen : Grijze steen voor de muren en goudbruine turfsteen voor het gewelf, maken de kerk tot een prachtig geheel. De twee zijbeuken en de drie oostelijke absides werden in een tweede bouw periode einde 11e eeuw bijgebouwd op een zeer harmonische wijze, dank zij de vaardigheid van de bouwmeester. onder het hoofdaltaar bevindt zich een crypte die oorspronkelijk het graf van Guilhem bevatte. Het is wellicht van buiten af dat men de omvang en het evenwicht van dit romaanse geheel het best kan bewonderen. topgevels en daken, gespreid boven de halfronde absides volgen elkaar op; decoratieve friezen met sierranden blinde bogen en vensters, ingekaderd met zuiltjes en gebeeldhouwde kapitelen zijn, één voor één een streling voor het oog.

Van het kloosterpand en zijn sierlijke omlijsting blijft weinig over, grotendeel vernield door vandalisme in het begin van de 19e eeuw. Gebeeldhouwde fragmenten vindt men in heel deze regio en nog veel verder terug. In het begin van de 12e eeuw werden de bovengalerijen opgetrokken, die nu geheel verdwenen zijn. Daar was het dat de romaanse sculptuur het meest tot haar recht kwam. enkel merkwaardige stukken zijn verzameld in de zuidelijke absis van het refectorium. Van de andere Middeleeuwse gebouwen blijft langs de westkant het refectorium volledig bewaard. Helemaal opgetrokken in tufsteen, werd het buitengewoon goed hersteld door de dienst van monumenten. Hier bevindt zich nu de verzameling stenen van de abdij. Er zijn gebeeldhouwde stukken te bewonderen, gaande van de 4e tot de 14e eeuw. Enkele fotografische documenten geven aan de bezoeker een juister beeld van de oude abdij. Saint Guilhem is tenslotte ook een heerlijk landschap, een wild, veel kleurig ravijn. Het is een lange gezellige dorpsstraat met inéén gestrengelde, tegen elkaar gebouwde huizen en verweerde Romeinse pannendaken. Wat ook bijzonder is te noemen in de straten van dit wonderschone dorpje zijn de diverse porseleinen regenpijpen en dakgoten, op enkele van de foto's zult u ze beslist tegenkomen.