FrankrijkinBeeld.nl 

                                                                                                                                         Causses

Sinds 1995 zijn de kalkstenen hoogvlakten tegen het Central Massief ondergebracht in een Regionaal park. De leegte van dit landschap, de bizarre rotsformaties welke zijn gebeeldhouwd door miljoenen jaren wind, regen en zon maken dit tot een onvoorstelbaar mooi gebied. Nog steeds zijn de schapen hier heer en meester. en zolang dat het geval is, zullen de onderaardse gangen bij Roquefort de vermaarde kaasjes blijven rijpen. Wij nemen u op deze pagina over de diverse hoogvlaktes van het Parc Des Grands Causses.

                                                     Causse Méjean

Zuidelijk van het Centraal massief en omgeven door de granieten uitlopers van de Cévennes en de Rouergue ( Lévézou) ligt een posante laag kalksteen uit Jura tijdperk . Dit immense plateau valt door diverse kloofdalen geografisch uiteen in een viertal Grands Causses. Ze worden Causses Majers genoemd om ze te onderscheiden van de Causses Mineurs,de minder hoge plateaus van Quercy. De vier zijn van noord naar zuid : Causse de Sauvétere, Causse Méjean , Causse Noir en de Causse du Larzac. Daarnaast zijn er nog wat kleinere plateaus.De vier grote plateaus worden door de kloofdalen van rivieren door elkaar gescheiden. Zo is de Tarn de zuidelijke grens van de Causse Sauveterre. De La Jonte is de zuidelijke grens van de Causse Méjean . De Causse Noir begint in het noorden langs de Tarn en de La Jonte en wordt in het zuiden afgesloten door de La Dourbie. De noordelijke grenzen van de Causse Larzac lopen langs de Tarn en de La Dourbie .(foto hierboven :lopend op de Causse Méjean nabij Aven Armand)

                                                                      Een overzichtskaart van de hoogvlaktes en de directe omgeving

Wie de Causse Méjean (gemiddelde hoogte 1000 meter) verkent, ziet al snel waar de kalkstenen hoogvlakte ophoudt. Het wordt aan alle kanten nadrukkelijk begrensd door kloofravijnen., zoals dat van de Gorges du Tarn.. Het westelijk deel van deze Causse is behoorlijk bebost,terwijl het oostelijk deel een kaler en ruiger aanzien heeft. Op het westelijk deel is men momenteel bezig de bebossing terug te dringen om dit gebied zijn meer oorspronkelijke aanzien terug te geven.. De bossen op de heuvel links op de foto zijn momenteel aan het afsterven , het geheel geeft de omgeving een grauwe grijze kleur. Een en ander gebeurt ook op de diverse andere hoogvlaktes. Het bos veroverde hier in de loop der jaren teveel terrein. De Causse is zeer dun bevolkt, sommige gemeentes hier tellen nog geen 2 mensen per vierkante kilometer. De Causse Méjean ligt tussen twee zee bezienswaardige kloofdalen in , en bevat zelf ook enkele toeristische attracties zoals de beroemde Aven Armand. Na en heerlijke wandeldag over deze Causse gaan we de grot nog even bezoeken.

Niet ver van het kloofdal van de La Jonte is de beroemdste aardopening van de Causse Méjean te bezoeken, feitelijk is het één van de mooiste en beste bewaarde grotten van Frankrijk. De Aven Armand. De grot werd in 1897 ontdekt door Louis Armand, een assistent van de Franse speleoloog E.A. Martel.De grot is in 1927 bereikbaar gemaakt voor het publiek,momenteel kan men er via een moderne tandradbaan zo'n 200 meter diep afdalen in de de grot. Waar de wagon stopt kan men te voet verder afdalen in deze schitterende grot. Vanaf het eerste balkon heeft men een magnifiek uitzicht over de zaal waarin je later door een woud van stalagmieten loopt. Dit versteende bos,het Forét de Vierge genoemd is uniek in zijn soort. Als u in de buurt bent van deze grot dan mag u hem zeker niet missen .

Meyrueis vormt een bevoorrecht gebied voor het samenvloeien van de Jonte en twee beekjes, de Bréze en de Bétuzon . Dit gebeurt allemaal vlak voor de Jonte in een landschap waarin kalkachtige Causses en leisteen met de vegetatie van het Massief van de Aigoual naast elkaar bestaan .Meyrueis is een overstapplaats van de Causse Méjean naar de Causse Noir, en het vertrek punt voor vele wandeltochten in de mooie omgeving.

De oude stad werd omringd door stadswallen waarvan nog een ronde toren is overgebleven (Tour de Horloge) en iets verderop nog twee poorten . Boven het stadje ligt een kapel, gebouwd op de top van een rots die 70 meter boven de stad uitstijgt.

                                                                Causse Noir

De Causse Noir ligt tussen Millau en de bergkammen van Aiqoaul en Lingas en wordt afgesloten door de ravijnen waardoor de Jonte en de Dourbie stromen. De hoogvlakte heeft een hoogte van tussen de 900 en 1100 meter. Sombere,zwartgroene dennen hebben geleid tot de naam Noir ( zwart).In de winter is hier het klimaat guur en koud te noemen. De kalksteen is hier door weer en wind duizenden jaren lang bewerkt en de zachtere delen van de rotsen zijn weggesleten zodat soms fantastische steen vormen in het landschap zijn neergelegd. Zo is ook één van de top attracties op deze Causse Noir ontstaan Chaos de Montpellier-le-Vieux. Tegenwoordig is de Causse Noir de melkplas toegedaan, nodig voor de kaasmakerijen van de wereld beroemde Roquefort kaas. De schapenhouderijen zijn bijna altijd grote domeinen waarvan de eigenaren problemen hebben met hun opvolging.

Wij gaan met de camera van Frankrijk in Beeld wandelend de Causse Noir op in de omgeving van St André de Vezines. Deze tochten zullen we u via de onderstaande diareportages laten meemaken. klikt u op de grijzen miniatuurpijltjes links en recht om de miniaturen te verschuiven. Één klik op de miniaturen en u ziet de grote versie er van verschijnen. Onder de diareportage kan u op de wikiloc banner klikken voor informatie en download mogelijkheden  over en van deze wandelingen.

We schrijven 1355, In de registers van het bisdom Vabres wordt de naam "Sancti Andree Ovesinis" genoemd, dat werd later vertaald als St.Andrews land van de ooien.. Heden ten dagen heeft Saint Andre de Vézines een belangrijke functie in de regio als dorp waar de boeren hun schapen weer op traditionele wijze laten opgroeien, grazen en melken. Saint André de Vézines is gelegen op de Causse Noir, 23 km ten noord-oosten van Millau  De oven van het dorp is gerestaureerd en soms word hier door de bevolking op gekookt. De oude Romaanse kerk, is vernietigd rond 1823,de huidige kerk is stamt uit 1850, en heeft een mooi altaar, een gesneden houten draagstoel en een groot Christusbeeld. In het dorp vindt u tevens een smeedijzeren kruis  dat dateert van 1786 en dus behoort tot de oudste in zijn soort. Het dorp ligt op ruim 850 meter hoogte, bijna midden op de Causse Noir en telt momenteel rond de 121 inwoners.

                                                                                    De informatiezuil in Saint André de Vézines

                                              Wandeling op de Causse Noir bij Roques Altes

Bij de kruising voor de kerk in Saint André de Vézines is een informatiepunt gevestigd over wandel en fiets mogelijkheden in deze omgeving. U kan hier parkeren en de informatieborden bekijken. Wij gaan hier links richting Lacombe en Roques Altes voor onze eerste wandeling in dit gebied.

Het startpunt van deze wandeling is te bereiken vanuit St.André de Vezines. Vanuit Peyrelau de D124 naar St.André de Vezines nemen. In dit laatstgenoemde dorpje gelijk bij de eerste splitsing rechts houden en de D124 verlaten. Tussen de huisjes door weg volgen. Bij 1e splitsing rechts weg volgen, iets later bij de 2e splitsing links de weg naar La Combe volgen. Na een paar honderd meter linksaf het karrenspoor op naar het  begin van de wandeltocht. Rechts van de weg staat een schapenhut waar u kan parkeren,tevens ziet u rechts in het gras ziet u een grote Lavogne (schapen drinkplaats) dan weet u dat u hier goed zit.

Samen met onze deskundige gids starten wij aan de wandeling over de Causse Noir. Het startpunt ligt iets ten zuiden van St.André de Vezines.

Wandelen dwars over velden van dit schitterende natuurgebied.We gaan opweg richting de Rochérs de Roques-Altes.

Uitkijkend over de met zwarte dennen begroeide vlaktes.De gids houd hier even zijn verhaal over het ontstaan van dit gebied.

Genieten van alle natuur en vrijheid om ons heen ,beginnen we aan de klim naar de rotspartij.We overbruggen in korte tijd ruim 160 meter hoogte .

Kijkend in Noord-Westelijke riching krijgen we langzaam maar zeker meer zicht op het omringende landschap van de Causse Noir. Ravijn Du Riou.

De Rochers de Roque-Altés. Na een mooi stukje wandelen en een pittige klim komen de Roques in zicht. Prachtig!

We zijn boven. Mooi om te zien wat wind,water,zand en zon met dit kalksteen heeft gedaan.Even verderop gaan we kennis maken met een natuurlijke boog.

Langs deze wandelroute,welke overigens ook goed met wat oudere kinderen is te doen, staan diverse informatieborden.

We komen een verlaten schapenboerderij tegen. De boerderij is in de jaren 40/45 voor het laatst bewoond geweest.

De bewoners van de boerderij moesten het hier doen zonder electriciteit en stromend water. Water werd via een ingénieus systeem opgevangen via het dak

Uitzicht vanaf de voormalige schapenboerderij op zijn directe omgeving.

Ons pad loopt dwars door de Roques de Rochérs-Altes , hiervandaan heeft men een magnifiek zicht op de schapenboerederij en de omgeving.

We komen aan op het hoogste punt van de wandeling. Even voorbij de rotspartij loopt men hier op 867 meter. Het zicht op de Causses is hier schitterend

Vanaf deze hooggelegen plaats zien men de diverse plateaus en de afgrenzende ravijnen.(links de Kloof van de La Dourbie)

Nog even een laatste blik op het dak van de schapenboeredrij.

Na de rotspartij gaan we opweg naar de Corniché du Rajol, een hooggelegen voetpad langs de Ravin du Riou en de Gorges de La Dourbie.

Geslepen door de wind, natuurlijk beeldhouwwerk in volle glorie. Op de rand van de Corniché staat deze boog.Vanuit de boog heeft men zicht op Millau.

Het ravijn van de Riou.Een kleine bergrivier die zijn oorsprong vind in de hogergelegen bossen op de Causse Noir.

Even verderop langs dit mooie stuk van deze wandeling krijgen we zicht op het Viaduc de Millau.Op de achtergrond de Gorges du Tarn.

Langs de Gorges de La Dourbie komen we diverse van dit soort gebeeldhouwde rotsen tegen. U mag erin zien wat u wilt.We kijken in de richting van Nant

De groep wandeld verder. We gaan langzaam weer wat afdalen en komen weer op wat vlakker terrein. Heeft u ook al eens naar de lucht gekeken ?

Een laatste blik op de Dourbie ; Onderin ligt het stadje La Roque Sainte Marguerite.Het dorp is wandelend te bereiken vanaf de Roques de Rochérs-Altes

Na twee uur wandelen krijgen we St.André de Vezines weer in beeld. We gaan hier nu dwars door het voor ons liggende bos .

Aan de rand van het bos troffen we de Schaapsherder.Hij en zijn hond hielden een kudde van ongeveer 70 melkschapen bij zich.

De gids vertelde ons dat het aantal schapen op de Causses wel zo'n 900.000 tot 1 miljoen stuks kan zijn. Zij worden allen gemolken voor de kaas.

Na het bos steken we de laatste grasvlakte van deze wandeltocht over. Een wandeling die zeker de moeite waard is en voor velen goed is te lopen.

.

Samen met onze deskundige gids starten wij aan de wandeling over de Causse Noir. Het startpunt ligt iets ten zuiden van St.André de Vezines.

      

                                                                                                            

                                                 Voor informatie/download van de track bij Roques Altes klikt u even op de bovenstaande link.

 

                                     

                                                                                     Overzicht van de route bij Rochérs de Roques Altes

 

                                     

Helicryse (Immortelle) Een sterk aromatisch kruid, tot 60 cm hoog met een veelvertakte, onderaan houtige stengel. De helder gekleurde bloemen worden droog als de plant rijpt, maar behouden hun kleur. De immortelle behoudt haar vorm en gele kleur in droogbloemboeketten en kransen en wordt daarom ‘onsterfelijk’ genoemd. Bloeitijd; juli en augustus. Immortelle is één van de vele bijzondere plantsoorten die veel voorkomt op de Causse Noir.

 

 

 

                                     Wandeling vanuit Saint André de Vézines naar Vessac

 

 In Vessac vinden we veel Caussenarde traditionele architectuur terug. het is volgens kenners het mooiste in zijn soort.  Op het kruispunt in het dorp staat een stenen kruis van 1665, zover bekend is dit de oudste op de Zwarte Causse. Het gebied laat een een afwisselend landschap zien met kleine stukken bos, rotspartijen met lage struikbegroeiing, weides met hoge grassen en akkerland waarop diverse gewassen worden verbouwd. In de onderstaande diareportage laten we u kennis maken met het landschap rond Saint André de Vézines en Vessac.

 

Het is een mooie dag om op stap te gaan over de Causse Noir. We starten in Saint André de Vezines en willen richting Vessac een pad opzoeken.

We zijn nog niet zolang opweg als we op een grasvlakte ten zuiden van het dorp een aantal runderen tegen komen die heerlijk lopen te grazen.

Aan de zuidkant van onze route wordt het landschap wat ruiger, dit zijn de uitlopers van de Gorges de la Dourbie.

Deze mooie kampanula groeit op de rotsen van de Causse Noir.

We zijn opweg naar Vessac, een klein dorpje op de Causse Noir. Onderweg genieten van de uitzichten op deze Causse

Onderweg komen we opeen aantal plaatsen ook loslopende paarden tegen. Bij deze kudde zien we ook een jong lopen.

Het is echt genieten hier op de hooggelegen vlaktes nabij Vessac. Het is een heel bijzonder landschap waar het heerlijk wandelen is.

Op veel plaatsen zien we rode klaprozen de akkers een mooie kleur geven.

Vanuit Vessac lopen we een stukje over de D29. Deze verlaten we als we de GR62a kunnen oplopen richting Saint André de Vezines.

Vlakbij Saint André de Vezines komen we schapen tegen. Deze schapen zijn voor het dorp van levensbelang.De bevolking leeft er voornamelijk van.

.

Het is een mooie dag om op stap te gaan over de Causse Noir. We starten in Saint André de Vezines en willen richting Vessac een pad opzoeken.

 

 

                                    

                                                                        

Een voor de omgeving typerend landschap, vlaktes met laag struikgewas en hier en daar gestapelde stenen muurtjes als afscheiding van de weides

 

                                                                                                                                           

                                                Voor informatie/download van de track bij Roques Altes klikt u even op de bovenstaande link.

 

                                    

                                                             Zelfs op de Causse Noir komen we de voor ons bekende paardenbloem tegen.

 

                                                                                  Fietsen op de Causses

 

Tegenover de kerk in Saint André de Vézines vindt  u tevens deze twee informatiepanelen waarop fietsroutes zijn aangegeven. Ook voor fietsers is het op dit prachtige hooggelegen plateau een waanzinnige ervaring om er eens op de pedalen te stappen. De borden helpen u bij het uitzoeken van een route over de Causse Noir. Een goede kaart van het gebied ( IGN 2641-OT ) of een GPS met daarop de topo van het gebied is altijd meegenomen.

 

                             

 

                                     

 

                                                                                                                                 

 

                                     

Terug van de Causse Noir in Peyreleau,gelegen aan de rand van deze prachtige Causse. Het dorpje is werkelijk heel mooi gerestaureerd en er zijn momenteel zo'n 80 inwoners. Er zijn diverse accommodaties in het dorpje waar u eventueel kan overnachten. Het is een prima plek om hier vanuit de omgeving te verkennen. Wij hadden ons kamp opgeslagen bij het iets verderop en lager gelegen Mostuejouls .Zie voor een uitgebreid fotoverslag van dit mooie dorpje even onze Tarn-pagina.

 

                                                               Causse Sauveterre

                                     

De rivier de Lot vormt de noordelijke watergrens van de Causse Sauveterre, een longvormige hoogvlakte tussen Millau en Mende, die zuidelijk tegen het kloffdal van de Tarn loopt.Het is de meest vruchtbare van de vier Grands Causses en tooit zich in het zuid-westen zelfs met flinke grote bossen.In de noord-oostelijke gebieden is Landbouw de bron van inkomsten van veel gezinnen..Hier wandelend op één van de grenswegen tussen Boyne en Le Massegros is het verschil in het gebied goed zichtbaar. Links landbouwgronden en ruimte,Rechts bossen en ruige bergruggen met rotspartijen.

 

                                     

De Causse Sauveterre nabij Recoules de l' Hom , eindeloze grasvlaktes afgewisseld door bomen en wat bosjes hier en daar. Dit is het beeld zoals de beheerders van de Causses het overal graag weer willen zien, ruimte en vlaktes.

 

                                      

                                      

Na twee uur verder te hebben gewandeld in de richting van Le Massegros veranderd het beeld van het landschap enorm. Grote gebieden worden hier momenteel ontbost en weer in de oorspronkelijke staat van het aloude Causses landschap terug gebracht. Het geeft het landschap een heel speciaal uiterlijk.

 

 

                                       

Onderweg van Le Massegros naar St. Rome d' Dolan. ; Zittend in de berm om even wat water te drinken , het oog viel op deze bloem. Een prachtige foto is het resultaat. De flora van de Causse Sauveterre is het meest diverse van de vier Grands Causses. Dit alles heeft te maken met de betere vruchtbaarheid van de grond.

 

                                       

Klik op bovenstaande banner voor een link naar de camping municipal van St.Rome de Dolan. Een prima plek om met bijvoorbeeld de camper te overnachten. Schitterende vergezichten over de Gorges du Tarn, en prachtig gelegen aan de rand van de Causse Sauveterre .

                                       

We zijn aangekomen aan de rand van de Causse Sauveterre en bovenaan de Gorges du Tarn.Onze tocht over de Causse Sauveterre zit er op. Het was een prachtige tocht. Dit maal langs de bestaande weg van Boyne naar Le Massegros, en van Massegros naar St.Rome de Dolan. De camping municipal van het dorpje is ook prima geschikt om er met de camper te overnachten.(klik even op bovenstaande banner voor info) vanaf het balcon heeft men prachtig zicht op de gorges.

                                       

                           Zicht vanaf de camping municipal in St.Rome de Dolan op de Gorges du Tarn. Onderin zien we de brug van het dorpje Le Vignes

 

                                                                  Causse du Larzac

 

                                       

Deze verlaten vlakte is de zuidelijkste, de grootste en geologisch gezien de meest complexe Causse van de Grands Causses. Het gebied telt zo'n 1000 vierkante Kilometer en valt uitéén in vijf grote blokken, van elkaar gescheiden door van zuidwest naar noordoost lopende breuklijnen. Noordoostelijk en Oostelijk houd het plateau halt bij de rivieren de Dourbie, de Virenque en de Vis. Westelijk vormen de mergelhoudende bergkammen rond St..Affrique de grens.

 

                                       

Wandelend of de Causse Larzac kom je af en toe gewoon in het wild levend vee tegen,nu eens niet één van de duizenden schapen op de deze hoogvlaktes maar een mooie koe met bel om zijn nek. Ze grazen alleen of in grote kuddes op de grote gras vlaktes ten zuiden van Nant.  Even later voegt deze koe  zich bij een kudde en steken zonder pardon een drukke weg over.

 

                                                     

 

 

                                      

Deze Causse heeft een gemiddelde hoogte van 800 a 900 meter. Als de grond hier de kans krijgt, en bijvoorbeeld niet meer door het vee wordt begraasd dan verschijnen er overal  jonge eikjes en  jonge beuken op de vlaktes. Zonder menselijk ingrijpen zou ook hier (net als op de andere Causses) weer een woud ontstaan. De U-vormige boerderijen concentreren zich voornamelijk rond het schaap, dat hier veelal de melk geeft om de productie van de beroemde Roquefortkaas te verzekeren.

 

                                       

We steken de A75 over komen in een andere wereld. De Causse du Larzac wordt hier groener en er verschijnen wat rotspartijen. We gaan even afdalen om een bezoekje te brengen aan Ste.Eulalie-de-Cernon. Het dorpje ligt in de vallei van de rivier de Cernon..

 

                                        

Ste.Eulalie-de-Cernon was heel lang de hoofdplaats van de Causse en de zetel van een belangrijke Commanderij van de orde van de tempeliers. De als een bastide gebouwde plaats heeft de 15e eeuwse versterkingen weten te bewaren.  Zo vindt men er torens, verdedigingswerken en versterkte poorten. Wij zelf staan hier op de flanken van de Pic de Cougouille (912 mtr.) om deze foto van het dorpje te maken. Iets ten zuiden van het dorpje loopt een oude spoorlijn . Op deze spoorlijn kan men met Fiets wagons een traject afleggen .Wij gaan er één traject van doen . Gaat u Mee ??

 

                                                                  Velo Rail  du Larzac     Ste. Eulalie-de-Cernon

 

                                                    

Op de rand van de Causses iets ten zuiden van Ste.Eulalie-de-Cernon ligt een oude spoorlijn waar geen diensten meer op worden gereden door treinen. Het traject wat langs het dal van de Cernon loopt  wordt momenteel gebruikt voor een leuke toeristische attractie. Velo Rail du Larzac exploiteert hier een deel van het traject waarop men met Rail bikes over het spoor kan fietsen. Men kan kiezen voor twee trajecten de eerste is Le Papillons genoemd en heeft een lengte van 7 Km. (incl.retour). U komt hierbij door 3 tunnels en over 1 groot spoorviaduct. Het tweede traject is Les Orchidées genoemd,heeft een lengte van 9 Km.(incl.retour) en loopt over 2 grote viaducten en door 1 tunnel .Reservering van een bike is gewenst . Op  de onderstaande diareportage laten we u kennis maken met het traject Les Orchidées en de directe omgeving. Klik op de kleine grijze pijltjes voor meer en nieuwe foto's. één klik op de miniatuur en deze foto verschijnt in het groot op uw scherm.

 

Het station van Ste.Eulalie-de-Cernon.gerestaureerd en nu in gebruik als vertrekplaats van Velo Rail.

De rail bikes staan te wachten op hun nieuwe bestuurders.

Het koren was net van het land gehaald,eindeloze graanvelden bepalen ook hier in het dal van de Cernon het beeld.

We mogen starten.Onze voorgangers zien we nog net aan de horizon verdwijnen als wij het vertreksein krijgen om te gaan fietsen. Wat komen we tegen ??

Vlak voor het eerste viaduct in het traject krijgenwe zicht op Ste.Eulalie-de-Cernon en zijn omgeving.

De natuur heeft langs het traject zijn werk gedaan.op diverse plaatsengroeien en tegenwoordig wilde Orchideeën.

Hier en daar gaan we over een onbewaakte overweg. ook zien we loslopend vee langs de baan lopen.

We zijn aan het afdalen. De padalen blijven even stilstaan als we met een behoorlijke snelheid door deze mooie kloof rijden.

Tijdens de rit aan het fotograferen, Op deze manier de mooie omgeving vastleggen doe je niet iedere dag.

We steken één van de twee grote en hoge viaducten over. vanaf deze viaducten heeft men prachtig uitzicht op het dal van de Cernon.

Zicht vanaf het viaduct op het mooie dal.

We gaan de wissel bedienen, welke kan zullen we opgaan ?

Met gevaar voor eigen leven.Hangend over de rand van het viaduct is deze foto tot stand gekomen.

Één van de oude en helaas vervallen stations langs de route . Ook voor dit gebouw zijn restauratie plannen.

We gaan de tunnel in,vlak voor het keerpnt van het traject gaan we door een lange donkere tunnel.Het licht op de fiets gaat aan ....en uit is ie weer.

Kaylee op weg naar het station in Ste.Eulalie-de-Cernon. Er moest stevig getrapt worden op de weg terug.

Onderweg nabij het station komen we de werkvoertuigen tegen van Velo Rail. met deze machine's wordt het spoor onderhouden .

Nog even een laatste blik achterom. We zijn bijna weer op het station en hebben van deze ruim twee uur durende tocht genoten.

.

Het station van Ste.Eulalie-de-Cernon.gerestaureerd en nu in gebruik als vertrekplaats van Velo Rail.

 

                                      Velo Rail

                    Gare de Sainte-Eulalie de Cernon

                    12230  Sainte-Eulalie de Cernon

                                         TEL: 00335655872

                                         INTERNET: http://www.velorailsdefrance.com

 

 

                                                                                                         Campings in de regio.

  

Om u uitgebreid kennis te kunnen laten maken met deze fascinerende omgeving  hebben we een aparte pagina gemaakt waarop een aantal campings worden getoond van waaruit u dit gebied kan gaan ontdekken. Via een klik op de onderstaande afbeelding komt u direct op deze camping pagina.

                                                                                                      

                                                  Klik op bovenstaan link voor meer campinginformatie in deze mooi omgeving.

 

 

 

                                                        

 

 

                   

                   

                   

                ©Frankrijkinbeeld.nl 2009

                           Tip :mocht een diareportage niet werken, klikt u even op vernieuwen in uw browser.